Je dacht dat je naar een serie over Lizzie Borden keek, en ineens verschijnt Aileen Wuornos, gespeeld door Sarah Paulson. Ben je een stuk geschiedenis misgelopen? Nee. Monster: The Lizzie Borden Story maakt een sprong naar een andere vrouw en een andere eeuw. De verbinding tussen hun verhalen is een keuze van de makers, geen bewezen ontmoeting of gezamenlijk dossier.

Let op: hieronder staat een lichte spoiler over de opbouw van de serie, maar geen ontknoping van de afleveringen.

Twee zaken, bijna een eeuw uit elkaar

In 1892 werden Andrew en Abby Borden in Massachusetts vermoord. Lizzie Borden stond terecht, maar werd op 20 juni 1893 vrijgesproken. Die uitkomst is geen voetnoot: een serie die haar als dader toont, vertelt een mogelijke versie van de gebeurtenissen en geen vastgestelde rechterlijke conclusie.

Wuornos hoort bij een veel latere zaak in Florida. Het officiële dossier van de staat dateert een van de misdrijven rond 1 december 1989 en haar executie op 9 oktober 2002. Daarmee kun je de verwarrende scène al plaatsen: er loopt geen historische zaak door van Lizzies proces naar Wuornos' leven. Je bent van verhaalperiode veranderd.

Waarom zet de serie haar er dan toch in?

Netflix legt de bedoeling opvallend duidelijk uit. Wuornos is volgens de eigen makersuitleg geen rechtstreeks onderdeel van Lizzies verhaal. De serie gebruikt haar als een latere spiegel: ze wil onderzoeken hoe geweld door vrouwen wordt verteld en welke omstandigheden kijkers daarbij als verklaring zoeken. Sarah Paulson speelt dus geen vergeten getuige uit de Borden-zaak, maar een tweede historische figuur in een door de serie gemaakte thematische lijn.

Dat onderscheid helpt ook bij de sterkste suggestie van de serie. Netflixs eigen uitleg over het waargebeurde verhaal zegt dat er geen bewijs is dat de echte Wuornos door de moorden op de Bordens geobsedeerd was. Als de serie die indruk wekt, kijk je naar dramatisering. De vrijspraak van Lizzie blijft staan; Wuornos' strafzaak blijft een afzonderlijk dossier.

Het officiële still boven dit artikel toont Aileen bij het Borden-huis, zoals de serie haar daar laat aankomen. Dat bezoek is een scherp voorbeeld van de fictieve brug: Netflix schrijft dat Wuornos al in 1990 werd gearresteerd, zes jaar voordat het huis als bed and breakfast openging. Het beeld laat dus een scène uit Monster zien, geen archieffoto van een werkelijk bezoek.

Wat neem je mee na die scène?

Gebruik drie korte labels wanneer je er met een kijkpartner over praat: 1893: Lizzie vrijgesproken. 1989: Wuornos' eigen zaak. Daartussen: de vertelkeuze van Monster. Daarmee hoef je de montage niet weg te redeneren en hoef je haar ook niet voor geschiedenis aan te zien. De vraag wordt interessanter dan ‘hebben ze elkaar gekend?’: waarom wil deze serie juist déze twee verhalen naast elkaar zetten?

Peildatum van deze broncheck: 25 september 2026. Wil je hierna een andere titel kiezen zonder meteen een hele catalogus door te ploegen, gebruik dan de streaming-kijktips.